عروس داماد

 حلقه

   به دست كردن حلقه ازدواج  يك رسم جهاني است كه به گذشته هاي بسيار دور برمي گردد به گونه اي كه كسي نمي تواند زمان درست آن را بگويد. استفاده از انگشتري به شكل حلقه در مراسم ازدواج، نماد كمال و وصلت دو فرد به شمار مي رفت. در تاريخ، مصريان اولين كساني بودند كه حلقه ازدواج را به كار بردند. در نوشته هاي هيروگليف كه نوشته هاي تصويري مصريان است، حلقه سمبل ابديت بود و به گونه اي حلقه در دست زوجين بيانگر راز و رمز زناشويي پايدار و ابدي بين آنها بوده است.

  پس از مصريان، در حدود سال نهصد ميلادي، مسيحيان بودند كه شروع به دست كردن و استفاده از انگشتر و حلقه در مراسم ازدواج خود نمودند. در آغاز خلق اين رسم استفاده از حلقه هاي آهني مرسوم بود ولي با گذشت زمان حلقه هايي از جنس برنج و مس نيز به ميان آمدند كه تنها يك حلقه ساده نبودند و گاهاً اشكال مختلفي روي آن تراشيده و كنده كاري مي شد.

تاريخچه حلقه ازدواج

 حلقه ازدواج

 در قرن هاي ۱۵ و ۱۶، ايتاليايي ها شروع به استفاده از حلقه هايي از جنس نقره كردند كه روي حلقه ها با ميناي سياه، مينا كاري مي شد. اروپاييان قرون وسطي از الماس نيز براي حلقه ازدواجاستفاده مي كردند و بر اين باور بودند كه قدرت الماس حافظ پيمان ازدواجشان است. اولين حلقه نامزدي از جنس الماس را آرشدوك ماكسيميليان اول از كشور اتريش به پرنسس ماري از بورگاندي تقديم كرد.حلقه پرنسس ماري، شامل يك حلقه با الماس هايي كه تشكيل حرف M را داده بود.

حلقه ازدواج

   در يونان، دو حلقه مورد استفاده قرار مي گرفت؛ حلقه اي از طلا براي داماد و حلقه اي از نقره براي عروس كه حلقه طلاي مردان نشان دهنده موقعيت  و ارزش بالاتر آن ها بود. از سويي دهقانان ايرلندي بر اين اعتقاد بودند كه ازدواج بدون حلقه اي از جنس طلا قانوني و مشروع نيست. در ميان يهوديان قديمي انتخاب عروس همواره به وسيله بزرگ ترها و والدين انجام مي شد و سپس اين انتخاب با انجام عقد و پيمان زناشويي كه همراه با هدايايي بود تثبيت مي شد.در انجيل اشاره اي به حلقه نامزدي نشده است، اما در پيدايش حلقه به عنوان نماد وفاداري و دوستي اشاره شده است، عقيده اي نيز وجود دارد كه در دوره حضرت موسي(ع) حلقه وجود نداشته و در دوره هاي بعد به وجود آمده است.

   خورشيد و ماه نيز نمادي از حلقه بود به گونه اي كه در منطقه از اسكاتلند بنام اركني دو ميدان بزرگ به احترام ماه و خورشيد وجود داشت. قرن ها پيش اگر دوشيزه اي قصد ازدواج داشت به گردش دور سنگ مي پرداخت كه به نام ماه نام گذاري شده بود و پسر نيز به دور حلقه خورشيد مي گشت؛ سپس هر دو در محل سنگي كه نام آدين (خداي خدايان) نام گذاري شده بود به يكديگر مي رسيدند و آن ها به اين وسيله وفاداري و تعهد نسبت به يكديگر را اعلام كرده و زن و شوهر مي شدند. مراسم طلاق بسيار ساده تر بود، به گونه اي كه زن و شوهر ميتوانستند با يكديگر وارد كليسا شده و سپس هر يك از دري متفاوت بيرون بروند.

   در ايسلند كه نامزدي و ازدواج هر دو به وسيله پول پذيرفته مي شد، حلقه كمتر ضروري به نظر مي رسيد چرا كه انتظار ميرفت دختر هداياي خود را نقدي دريافت كند. با اين حال حلقه در اين كشور استفاده ميشد، اما به سختي حلقه ي انگشت نام مي گرفت چرا كه به اشكال مختلف از استخوان، سنگ، كهرباي سياه، طلا و نقره ساخته مي شد و گاهي اوقات به حدي پهن بود كه اجازه نمي داد دست از آن عبور كند. در مراسم نامزدي داماد چهار انگشت و كف دست خود را از اين حلقه عبور مي داد و با اين روش مي توانست دست عروس خود را بگيرد.

  استفاده از طلاهاي هجده و بيست عيار در طراحي جواهرات عروس اولين‌بار به خاورميانه و كشور هند باز مي‌گردد چون آنها معتقدند طلا نماد زيبايي، جذابيت است و هركه انگشتر طلا به‌دست داشته باشد هميشه شاد خواهد بود و از طرفي هرچه طلاي به‌كار رفته در انگشترش بيشتر باشد، طول عمر آن هم بيشتر خواهد بود. بنابراين حلقه‌هاي طلا در روسيه، آلمان، فرانسه و ديگر كشورها هم به ظرافت، طراحي و حكاكي‌هاي زيبا معروف شد، تا به امروز كه در همه دنيا به عنوان نماد ازدواج به‌كار مي‌رود.استفاده از طلاهاي هجده و بيست عيار در طراحي جواهرات عروس اولين‌بار به خاورميانه و كشور هند باز مي‌گردد چون آنها معتقدند طلا نماد زيبايي، جذابيت است و هركه انگشتر طلا به‌دست داشته باشد هميشه شاد خواهد بود و از طرفي هرچه طلاي به‌كار رفته در انگشترش بيشتر باشد، طول عمر آن هم بيشتر خواهد بود. بنابراين حلقه‌هاي طلا در روسيه، آلمان، فرانسه و ديگر كشورها هم به ظرافت، طراحي و حكاكي‌هاي زيبا معروف شد، تا به امروز كه در همه دنيا به عنوان نماد ازدواج به‌كار مي‌رود.

شايد براي بسياري اين سؤال پيش بيايد كه چرا حلقه ازدواج را در انگشت چهارم دست چپ مي‌اندازند؟

  يونانيان باستان بر اين عقيده بودند كه رگ مخصوصي از اين انگشت مي‌گذرد و مستقيماً به قلب وارد مي‌گردد و برخي ها نيز بر اين معتقدند كه چون اين انگشت را كمتر از ساير انگشتان دست خود مورد استفاده قرار مي‌دهيم حلقه درآن قرار مي‌گيرد و به طور كلي براي به دست كردن يك وسيله زينتي مناسب تر از ساير انگشتان دست است.

در ميان انگلونورمانها حلقه در انگشت مياني دست راست قرار ميگرفت، اما در اواخر قرن ۱۷ اين رسم تغيير كرد. كويكرها يعني اعضاي كليساي The Society of Friends حلقه ي ازدواج را به عنوان بقاياي برتري مشركان و كافران رد كردند و اكنون نيز برخي پيوريتن ها سعي ميكنند به همان دليل، چنين رسمي را منسوخ كنند.

   همچنين عده اي معتقدند اين انگشت به دليل اين رسم قديمي بر ديگر انگشتها مرجح شده كه انگشت اول (شست) را به نام پدر، انگشت دوم به نام پسر و انگشت سوم را به نام روح القدس نامگذاري كرده اند. بنابراين داماد پس از اينكه اين سه انگشت را نام برد و از آنها گذشت حلقه را به دست عروس مياندازد. اكنون نيز حلقه ازدواج و پذيرش آن بخشي از مراسم ازدواج است و بيشتر مردم حلقه ازدواج را در دست چپ خود مي اندازند.

امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱ آذر ۱۳۹۶ ] [ ۰۹:۱۲:۱۲ ] [ مخبر ] [ نظرات (0) ]
[ ]
.: Weblog Themes By sitearia :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
نظرسنجی
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت لغو عضویت
پيوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 9
دیروز : 0
افراد آنلاین : 1
همه : 556
چت باکس
موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
امکانات وب